Blues της ερήμου

Το τραγούδι πραγματεύεται τη θεματική της ερωτικής απώλειας και του εσωτερικού σπαραγμού. 

Με φόντο μια νύχτα χωρίς φεγγάρι, ο ήρωας βιώνει την εγκατάλειψη και την απόρριψη. 

Το κεντρικό μοτίβο είναι η σύγκρουση ανάμεσα στην ανάγκη για εκτόνωση («κλάψε αγόρι μου») και την κοινωνική ή προσωπική αναστολή («η ντροπή με σταματά»). 

Η χρήση της μουσικής, και συγκεκριμένα των "Blues της ερήμου", λειτουργεί ως το μοναδικό καταφύγιο του πρωταγωνιστή, μετατρέποντας τον βουβό πόνο σε μια μελωδία που χάνεται στον άνεμο.

Το φεγγάρι απόψε κρύφτηκε ψηλά

Ναι, το φεγγάρι απόψε, κρύφτηκε ψηλά 

κι η αγάπη μου μ' άφησε, πήγε μακριά. 

Ένα φιλί της ζητάω, μα αυτή πουθενά 

Ναι, το φιλί της ζητάω, αλλά αυτή με πουλά 

Σαν πληγωμένος κλαίω, μα η ντροπή με σταματά. 

Μου λέει «κλάψε αγόρι μου» η καρδιά μου — Δε βαστά 

Ναι το λέει η καρδιά μου, μα η ντροπή, με σταματά 

Blues της ερήμου τραγουδάω, με τα μάτια κλειστά. 

Η αγάπη μου μ' άφησε, πήγε μακριά. 

Ένα φιλί της ζητάω, μα αυτή πουθενά 

και λέει «κλάψε αγόρι μου» η καρδιά μου — Δε βαστά

 

Blues της ερήμου τραγουδάω, με τα μάτια κλειστά 

Ναι, με τα μάτια κλειστά 

γιατί η αγάπη μου έφυγε — πήγε μακριά. 

Blues της ερήμου τραγουδάω, με τα μάτια κλειστά 

και ο άνεμος σβήνει, τη φωνή στη νυχτιά 

Ναι, μαύρο Blues της ερήμου...… κι η αγάπη μακριά.